ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٤٤ - فصل(٢١) سخنان او در ذى قار

[فصل (٢١) سخنان او در ذى قار]

و عبد الحميد بن عمران عجلى از سلمة بن كهيل حديث كند كه چون مردم كوفه در منزل ذى قار (كه در نزديكى بصره است) بامير المؤمنين ٧ بر خوردند بآن حضرت خوش آمد گفتند: سپس عرضه داشتند:

سپاس خداى را كه ما را بهمسايگى و جوار شما مخصوص داشت و بيارى دادن تو گرامى فرمود، پس امير المؤمنين ٧ در ميان ايشان بپاخاست و حمد و ثناى خداى را بجا آورده فرمود: اى مردم كوفه شما از گراميترين مسلمانان و ميانه‌روترين (يا پابرجاترين) آنانيد در ارزش و عادل‌ترين ايشانيد در روش، و برتر از مسلمانان هستيد از نظر سهمى كه در اسلام داريد، و بهترين آنهائيد از جهت مركب سوارى و نژاد (و ممكن است مقصود از نصاب بسيارى مال و ميوه باشد) شما سخت‌ترين عرب هستيد در دوستى به پيغمبر ٦ و خاندانش، و من پس از اعتماد بخدا روى اعتماد بشما بنزدتان آمدم بخاطر آن جان فشانى كه نسبت بمن كرديد آنگاه كه طلحة و زبير پيمان‌شكنى نمودند و از پيروى من سرباز زده و براى فتنه كردن بعايشه رو آوردند، و عايشه را از خانه و ديارش بيرون آورده ببصره‌اش كشاندند، اوباش و اراذل بصره را بگمراهى انداختند، با اينكه بمن خبر رسيد كه مردمان با فضيلت و نيكان ايشان در مراتب دين كناره‌گيرى كردند (و تن بفرمان آنها نداده) و آنچه طلحة و زبير انجام دادند خوش نداشته و ناراحت بودند (اين سخنان را گفت) و خاموش شد، پس اهل كوفه (بسخن آمده) عرضكردند: ما ياران توئيم و بر دشمنان ياريت بنمائيم و اگر ما را بچند برابر اينان (يعنى لشكر طلحة و زبير) بخوانى (با جان و دل مى‌پذيريم) و انجام آن را بحساب خير و نيكى درمياوريم و اميد (سعادت) در آن داريم، پس امير المؤمنين ٧ در حق آنان دعاى خير فرموده از ايشان سپاسگزارى كرد سپس فرمود: اى گروه مسلمانان شما بخوبى ميدانيد كه طلحة و زبير از روى رضا و رغبت (و با كمال ميل) با من بيعت كردند، و هيچ اكراه و اجبارى در ميان نبود، پس از