ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ١٨٥ - فصل(٥٦) قضاوت آن حضرت در يمن در باره دو مردى كه با كنيزكى نزديكى كرده بودند و ساير قضاوتهائى كه در يمن فرمود

غيب آسمانها و زمين را و ميدانم آنچه را فاش كنيد و آنچه را پنهان سازيد» (سوره بقره آيه‌هاى ٣٠- تا ٣٣) پس خداى تعالى فرشتگان را آگاه كرد كه آدم ابو البشر سزاوارتر بجانشينى از ايشان است زيرا كه او داناتر از آنان است بنام‌ها، و برتر از ايشان است در آگاه بودن از خبرها.

و نيز در داستان طالوت خداى سبحان فرمايد: «و گفت بديشان پيمبرشان همانا خدا برانگيخت براى شما طالوت را پادشاهى، گفتند چگونه او را بر ما فرمانروائى باشد و ما سزاوارتريم از او بپادشاهى و باو گشايش در مال داده نشده، فرمود همانا خدا برگزيد او را بر شما و بيفزودش گشايشى در دانش و پيكر، و خدا پادشاهى خود را بدهد بهر كه خواهد و خدا است گشايشمند دانا» (سوره بقره آيه ٢٤٧).

پس خداوند در اين داستان جهت پيشوائى طالوت را بر ايشان فزونى او در دانش و پيكر قرار داده و او را بدين سبب بر همه آنان برگزيده. و اين آيات كه ذكر شد برابر با دليلهائى است كه عقلهاى خردمندان بدان حكم كند كه هر كه داناتر شد سزاوارتر بپيشوائى و امامت است از آن كس كه در دانش برابر او نيست، و در نتيجه اين آيات دلالت كند كه واجب است أمير المؤمنين ٧ بر همه مسلمانان در منصب جانشينى پيغمبر ٦ پيشى جويد و پيشواى امت باشد، زيرا كه او در دانش و حكمت جلوتر از آنان بود و در اين باره كسى بپايه او نرسيد.

[فصل (٥٦) قضاوت آن حضرت در يمن در باره دو مردى كه با كنيزكى نزديكى كرده بودند و ساير قضاوتهائى كه در يمن فرمود]

و از جمله رواياتى كه در داوريهاى آن حضرت در زمان زندگى پيغمبر ٦ رسيده اين است كه چون رسول خدا ٦ داورى كردن در ميان مردم يمن را بعهده او گذارد و خواست آن بزرگوار را بسوى يمن‌