ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ١٢٢ - فصل(٣٥) آمدن على ع به در خانه ام هانى و شكايت ام هانى به رسول خدا ص
در اين جريان بدست على ٧ شد، و پيغمبر ٦ در ميان مهاجر و انصار جز على ٧ كسى را كه شايسته اين كار و گرفتن پرچم از دست رئيس و بزرگ انصار باشد نديد، و دانست كه اگر جز على كسى را بدنبال سعد بفرستد او از دادن پرچم خوددارى خواهد كرد، و با خود دارى كردن او تدبير كار بهم ميخورد، و دودستگى ميان مهاجر و انصار پديد آيد، و چون سعد بكوچكى و فروتنى در برابر كسى جز پيغمبر ٦ تن نميداد، و گرفتن خود آن حضرت نيز پرچم را از دستش با شئون آن جناب موافقت نداشت كسى را كه قائم مقام و جانشين خود بود باين كار گماشت و او كسى بود كه از رسول خدا ٦ جدائى نداشت، و فروتنى در برابرش و پيروى از او براى هر كس كه اقرار باسلام داشت گران نبود، و كسى او را پائينتر از آن حضرت در رتبه نميديد، و در اين فضيلت كه مخصوص امير المؤمنين ٧ گشت هيچ كس همبازش نشد و مانند آن را كسى نتوانست بياورد، و علم ازلى حقتعالى، و انديشه پيامبر گراميش كه امير المؤمنين ٧ را دنبال آن كار روانه كند و ديگرى را نفرستد نشانه آنست كه از ميان همگان تنها خداى سبحان او را براى كارهاى بزرگ برگزيده است، چنانچه علم خداى تعالى در مورد انتخاب شخصى را براى پيامبرى و مصلحت در برانگيختنش نشانه آنست كه او برتر از همه مخلوقات بوده.
[فصل (٣٥) آمدن على ع به در خانه ام هانى و شكايت ام هانى به رسول خدا ص]
و هنگامى كه رسول خدا ٦ آهنگ مكه نمود با مسلمانان پيمان بست كه كسى را در مكه نكشند جز آن كس كه با ايشان بجنگد، و هر كس بپرده كعبه درآويخت در امان است جز چند تن كه او را آزار كرده