ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢١٥ - فصل(٦٢) داوريهاى آن حضرت در زمان خلافت ظاهرى خود

بگيرد) آن حضرت ٧ فرمود: بايد شش ماه روزه بگيرد، و (براى گواه اين حكمى كه فرمود) گفتار خداى عز و جل را تلاوت كرد (كه خداى تعالى در باره درخت طيبه و پاك كه مثل ميزند فرمايد):

«ميدهد خوراك خود را در هر حين (و هنگام) باذن پروردگار خويش» (سوره ابراهيم آيه ٢٥) و اين ميوه آوردن در فاصله شش ماه است (و از اين آيه معلوم شود كه «حين» شش ماه است).

مردى نزد امير المؤمنين ٧ آمده عرض كرد: قدرى خرما در پيش روى من بود، زن من يك دانه از آن را برداشت و در دهان خود گذارد من سوگند ياد كردم كه نه بايد آن خرما را بخورد و نه بايد بيرون اندازد (اكنون من با اين سوگند چه كنم؟) فرمود: نيمى از آن را بخورد و نيمى را بيرون اندازد و بدين وسيله تو از سوگندى كه خورده‌اى آسوده خواهى شد.

و نيز در باره مردى كه زنى آبستن را بزد تا اينكه (آن زن بارى كه در رحم داشت) و بصورت علقه (شده بود) آن را بينداخت، آن حضرت ٧ داورى فرمود: كه ديه آن چهل دينار است و (براى گواه گفته خود) اين آيه را تلاوت فرمود: «و همانا آفريديم انسان را از چكيده از گل، پس قرار داديم او را نطفه در آرامگاهى جايدار، پس آفريديم نطفه را علقه، پس آفريديم علقه را مضغة (گوشتى جويده)، پس آفريديم گوشت را استخوانهائى، پس پوشانيديم استخوان را گوشتى سپس پديد آورديمش آفرينشى ديگر پس خجسته باد خدا بهترين آفرينندگان» (سوره مؤمنون آيه ١٢- ١٤). سپس فرمود در نطفه بيست دينار است، و در علقه چهل دينار، و در مضغه شصت دينار، و در استخوان پيش از آنكه خلقتش كامل شود هشتاد دينار، و در صورت بندى شده پيش از دميدن روح در آن صد دينار، و چون روح در آن دميده شد هزار دينار است.