ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٣٠٢ - فصل(٥٣) سخنان آن حضرت در حكمت و اندرز

و فرمانبردارى.

٥٠- شكيبائى و زير مؤمن است، و دانش رفيق و دوست اوست، و مدارا كردن برادر او، و نيكى پدر اوست، و صبر فرمانده لشكر اوست (يعنى دارنده اين صفات پسنديده است و آنها از او دور نشوند).

٥١- سه چيز است كه از گنجهاى بهشت است: پنهان داشتن صدقه (يعنى در پنهانى صدقه دادن) و پوشيده داشتن بلا و مصيبت، و پنهان داشتن درد و بيمارى.

٥- بهر كه خواهى نيازمند شو تا در نتيجه اسير او شوى، و از هر كه خواهى بى‌نياز باش تا در نتيجه همانند او باشى، و احسان كن بهر كه خواهى تا امير او باشى.

٥٣- و ميفرمود ٧: با فسق و فجور (تبهكارى و كارهاى زشت چون زنا و قمار) توانگرى نخواهد بود (يعنى دارائى را بر باد خواهد داد) و آسايش براى حسود نيست، و براى شخص افسرده و دلتنگ دوستى و محبت نيست (و در برخى از نسخه‌ها «ملوك» بجاى «ملول» است يعنى براى پادشاهان دوستى نيست يعنى نمى‌توان بدوستى آنان دلگرم شد).

٥٤- و بأحنف بن قيس فرمود: سكوت‌كننده (در كارى) برادر راضى و خوشنود (بدان كار) است و هر كه با ما نيست (و بسود ما كار نكند) با دشمن ما (و بزيان ما) خواهد بود.

٥٥- و فرمود ٧: سخاوت و بخشش از كرم طبيعت انسانى است، و منت نهادن تباه‌كننده احسان است.

٥٦- رفت و آمد نكردن و احوالپرسى ننمودن با دوست و رفيق سبب جدائى است.

٥٧- و ميفرمود ٧: سخنان بى‌اساس توده مردم در باره چيزى نشانه شدن آن است (يعنى همين كه زبانزد مردمان گشت خواهد شد).