ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢١٩ - (باب سوم) سخنان حكمت آميز على

شود) اين گمان را مبر (زيرا قضا و قدر علت انجام كار و سلب اختيار از بندگان پروردگار متعال نشود) و اين گفتار بت پرستان و پيروان شيطان و ستيزه‌جويان با خداى رحمان است، و اين سخن قدرى مذهبان و مجوسان اين امت است، همانا خداى عز و جل دستور خود را بطور اختيار صادر فرموده، و قدغن خود را بحساب ترساندن كرده، و تكليف را اندك و آسان ساخته، و كسى از روى اكراه و اجبار فرمانبرداريش نكرده، و بدون اختيار نافرمانيش ننموده، و آسمان و زمين را و آنچه در آن دو است بيهوده و باطل نيافريده، «اين پندار كسانى است كه كفر ورزيدند و واى بر كسانى كه كافرند از آتش دوزخ» آن مرد گفت: اى امير مؤمنان آن قضا و قدرى كه فرمودى چيست؟ فرمود: دستور بفرمان بردارى، و قدغن كردن از نافرمانى، و آماده ساختن وسائل براى انجام كار نيك و واگذاردن كردار بد، و كمك دادن بر آنچه انسان را باو نزديك سازد، و دست برداشتن از يارى آن كس كه نافرمانيش كند، و نويد و تهديد، و بشوق آوردن و ترسانيدن، اينها همه قضا و قدر الهى است در كردار و رفتار ما، و جز اين (كه گفتم) گمان مبر، زيرا گمان بردن بغير از آن كردارها را نابود سازد، مرد گفت: اى امير مؤمنان خدا كارت را بگشايد كه (باين سخنان) گره‌هاى دل مرا گشودى و اين دو شعر را خواند (كه ترجمه‌اش چنين است):

١- توئى آن پيشوائى كه در روز جزا و بازگشت (رستاخيز) بسبب پيرويت اميد آمرزش از خداى رحمان داريم.

٢- آنچه از امور دين بر ما مشتبه شده بود آشكار و واضح ساختى، پروردگارت در برابر اين احسان پاداش نيك دهد.