و گفته اند طالوت چهل سال پادشاهى كرد و ملك به داوود سپرد و با پيش خداى تعالى شد و در كار داوود [در] ملك مقرر شد و بنى اسرائيل جمله به او مجتمع شدند و خداى تعالى او را ملك داد و پادشاهى [٢] و نبوت داد. او از فرزندان يهودا بن يعقوب بن اسحاق بن ابراهيم [٣] بود.
باز آموخت او را آنچه خواست. بعضى مفسران ديگر گفتند مراد صنعت [٤] درع است يعنى زره كردن. گفتند: هر روز درعى بپرداختى و به مبلغى فروختى تا از آنجا مالى عظيم جمع كرد.
و بعضى مفسران ديگر گفتند بيشتر از يك سال آن صنعت نكرد و هر روز يكى تمام كردى سيصد و شصت درع تمام بكرد و درع نيك به او منسوب است و شعرا در نظم و نثر بياوردند.
و بعضى ديگر گفتند مراد منطق الطير و كلام النمل [٥] است و گفته اند زبور است و گفته اند آواز خوش است كه حق تعالى كس را آواز چنان ندا كرد كه داوود را. [٦] او چون در زبور خواندن آمدى وحوش و سباع پيرامن صومعه او بايستادندى و طير در هوا صف بر كشيدندى تا اگر كسى ايشان را به دست بگرفتى، بى خبر بودندى. اگر