گذاشته و در آن تاريخ استنساخ را نيز تصريح كرده است:
«صورة خط الكاتب من الهذه المجلدة من نسخة الاصل في ذيلها اتفق الفراغ من نسخة ظهيرة يوم الاربعا التاسع من شعبان المبارك سنه خمس عشرة و ستمائة على يدى اضعف عباداللّه و احوجهم الى رحمة مولاه ابى عبداللّه الحسين محمد بن الحسين المدعو حاجى بخط حامد الرية و مصلياً على نبيه و داعياً لصاحبه بورك له فيه».
در رمضان سال ۷۵۶ه بار ديگر از نسخه اصل مورخ به ۶۱۵، توسط ابوالحسين محمد بن حيدر الخزرجى القمى استفاده شده است، بدين شرح:
«ايضاً و استفاد منه العبيد الفقير الى اللّه تعالى ابوالحسين محمد بن حيدر الخزرجى القمى اعانه اللّه داعياً مترجماً اوائل شهر اللّه المبارك رمضان من سنه ست و خمسين سبعمائة هجرية».
بار ديگر در سال ۸۹۱ نسخه اى ديگر از روى نسخه اصل (۶۱۵ه ) فراهم شده است:
«و استفاد منه و استنسخ و طالع و اطلع على فوائده المذنب المحتاج الى رحمة ربه القوى محسن بن رضى الدين محمد الحافظ المصدر الرضوى في الروضة الرضوية على صاحبها السلام و التحيه في محرم الحرام سنة ۸۹۱ غفراللّه ذنوبه».
و نيز در ماه محرم سال ۶۰۶ كاتب ديگرى از روى آن استنساخ نموده است:
«ايضاً انتسخ من اوله الى آخره و كتب ابوعبداللّه بن على بن ابى عبداللّه ... في تاريخ محرم ست و ستماية».
در اين تاريخ اسقاطى رخ داده است و سال ۶۰۶ درست به نظر نمى آيد؛ زيرا نسخه اصل در سال ۶۱۵ه تهيه شده و تاريخ استنساخ نمى تواند بر تاريخ اصل نسخه مقدم باشد.
سپس در سال هزار هجرى نسخه اصل، يعنى نسخه سال ۶۱۵، به دست قاضى