از پس وفات موسى، چون گفتند پيغامبرى را از ايشان [٢] . خلاف كردند در آن [٣] پيغامبر كه كى بود. قتاده گفت: يوشع بن نون بن افرائيم بن يوسف بن يعقوب بن اسحاق بن ابراهيم بود، و سدى گفت: نامش شمعون بود و براى آنش شمعون خواندند كه مادر او را از خدا بخواست به دعا. چون دعاى مادرش را اجابت آمد و او را بزاد، گفت: سَمِعَ اللّه [٤] دعائى. و سين به لغت عبرانى شين گردد [٥] و او شمعون بن صفيّه بن علقمة بن ابى يأسف بن قارون بن نصر [٦] بن قاهت بن لاوى بن يعقوب بود.
و ديگر مفسران گفتند: اشموئيل بود و اين به زبان عبرانى اسماعيل بود و هو ابن تالى بن علقمه بن حام بن النَّهر بود، و مقاتل گفت از نسل هارون بود. مجاهد گفت: اشموئيل بن هلفانا [٧] بود.
ابواسحاق و وهب و سدّى و كلبى گفتند: سبب سؤال ايشان آن بود كه چون موسى عليه السلام با جوار رحمت خداى رفت و يوشع بن نون را خليفه خود كرد و او در ميان قوم حدود تورية و احكام آن بر جاى مى داشت تا با پيش خداى شد و او كالَب را خليفه كرد تا به جاى او بيستاد [٨] و هم آن كرد تا خداى تعالى او را قبض كرد.