است و در سال ۵۵۷ه توسط ابوزيد بندار بن محمد بن الحسين بن الحسن بن محمد بن يونس البراوستانى تحرير و استنساخ شده و نسخه هاى ديگر متعلق است به قرون هفتم و هشتم تا قرن يازدهم هجرى.
در چند مورد معدود براى تكميل و اتمام داستان از نسخه مطبوع سال ۱۳۱۵ش كه خود از روى نسخه خطى كتابخانه سلطنتى تهران و كتابخانه آستان قدس رضوى در مشهد آماده طبع شده، استفاده نمود. نسخه خطى كتابخانه سلطنتى از روى نسخه اى مخطوط، كه در سال ۹۴۷ ش كتابت يافته، دستنويسى شده است.
گاهى مطالب يك داستان از روى دو نسخه مخطوط فراهم و تكميل گرديد و زمانى براى اتمام آن از نسخه هاى خطى و چاپى مدد گرفت.
اكنون به طريق اجمال به وصف هر يك از نسخ خطى و عكسى كه كتاب حاضر از روى آنها تنظيم و تأليف شده، مى پردازد:

۱. ميكروفيلم شماره ۲۹۰۴ متعلق به كتابخانه مركزى دانشگاه تهران

عكسى كه از روى اين ميكروفيلم تهيه شد، مربوط است به نسخه خطى شماره ۱۳۶ كتابخانه آستان قدس رضوى كه در سال ۵۵۷ه توسط ابوزيد بندار بن محمد بن الحسين بن الحسن بن محمد بن يونس البراوستانى تحرير و استنساخ شده و مشتمل است بر اوايل سوره مزمل تا آخر قرآن اين نسخه به شماره عمومى ۱۳۳۸ در كتابخانه آستان قدس ثبت شده و در سال ۱۰۶۷ه آن را وقف نموده اند، داراى ۲۱۷ ورق، ۴۳۴ صفحه و در هر ورق نوزده سطر و به قطع ۱۲×۱۸ سانتى متر است.

۲. ميكروفيلم شماره ۲۹۰۳ كتابخانه مركزى دانشگاه تهران

از روى همين ميكروفيلم نسخه اى عكسى، كه داراى ۳۳۴ ورق و ۶۸۸ صفحه و در هر صفحه بيست سطر است، تهيه شد.