پاسخ به دو سؤال
در اينجا دو سؤال باقى مى‌ماند: نخست اين كه: «نازعات» و «ناشطات» جمع‌هاى مؤنث‌اند، به چه مناسبت در اينجا به كار رفته؟
ديگر اين كه: سه سوگند اول با واو قسم شروع شده، ولى در چهارمين و پنجمين سوگند، «ف» جانشين آن گشته است كه براى عطف يا تفريع است؟
در پاسخ سؤال اول، بايد به اين نكته توجه داشت كه: «نازعات» جمع «نازعة» به معنى طايفه و گروهى از فرشتگان است كه اين برنامه را انجام مى‌دهند، همچنين «ناشطات» و بقيه اين صيغه‌هاى جمع و از آنجا كه طايفه مؤنث لفظى است جمع آن به همين صورت بسته شده.
و در پاسخ سؤال دوم، مى‌توان گفت: سبقت جستن نتيجه حركت سريع است كه از «سابحات» استفاده مى‌شود، و تدبير امور نيز نتيجه‌اى است براى مجموع اين حركت، به همين لحاظ با حرف «فاء» شروع شده است.
آخرين سخن كه در اينجا بايد گفته شود، اين است كه: همه اين سوگندها براى بيان مطلبى است كه صريحاً در آيه ذكر نشده، ولى از قرينه مقام، و همچنين از آيات بعد به خوبى روشن مى‌شود، هدف اين است كه بگويد: «سوگند به اين امور كه همه شما سرانجام مبعوث و محشور مى‌شويد و قيامت و رستاخيز حق است». «١»
***