از سوى ديگر: توجه به اين نكته لازم است كه: علماى هيئت اين ستارگان را «نجوم متحيره» ناميده‌اند؛ زيرا حركات آنها روى خط مستقيم نيست، و به نظر مى‌رسد مدتى سير مى‌كنند، بعد كمى بر مى‌گردند، دو مرتبه به سير خود ادامه مى‌دهند كه درباره علل آن در «علم هيئت» بحث‌هاى فراوانى شده است.
آيات فوق ممكن است اشاره به همين باشد كه: اين ستارگان داراى حركتند (الجَوار) و در سير خود رجوع و باز گشت دارند (الخُنَّس) و سرانجام به هنگام طلوع سپيده صبح و آفتاب مخفى و پنهان مى‌شوند، شبيه آهوانى كه شب‌ها در بيابان‌ها براى به دست آوردن علف و خوراك مى‌گردند، و به هنگام روز از ترس صياد و حيوانات وحشى در «كناس» خود مخفى مى‌شوند (الكُنَّس).
اين احتمال نيز وجود دارد كه: منظور از «كُنَّس» پنهان شدن آنها در شعاع خورشيد است، به اين معنى كه به هنگام گردش در اطراف خورشيد، گاه به نقطه‌اى مى‌رسند كه در كنار خورشيد قرار مى‌گيرند و مطلقاً پيدا نيستند، كه علماء نجوم از آن تعبير به «احتراق» مى‌كنند، و اين نكته لطيفى است كه با توجه و دقت در وضع اين ستارگان روشن مى‌شود.
بعضى نيز «كُنَّس» را اشاره به قرار گرفتن اين ستارگان در برج‌هاى آسمانى مى‌دانند، كه شباهت به پنهان شدن آهوان در لانه‌هايشان دارد، البته معلوم است كه سيارات منظومه شمسى منحصر به اين پنج ستاره نيستند، و سه ستاره ديگر به نام‌هاى «اورانوس»، «پلوتون» و «نپتون» وجود دارد كه تنها با دوربين‌هاى نجومى قابل مشاهده‌اند و با كره زمين مجموعاً نُه سياره منظومه شمسى را تشكيل مى‌دهند (البته بسيارى از اين سيارات نُه‌گانه «قمر» يا «قمرهائى» دارند كه حساب آنها از اين جمع جدا است).
ضمناً، تعبير به «جوارى» جمع «جاريه» كه يكى از معانى آن كشتى‌هاى در