و از آنجا كه مؤمنان غالباً از افرادى بودند كه موقعيت اجتماعى و ثروت قابل توجهى در اختيار نداشتند، و به همين دليل كفار به آنها با چشم حقارت مى‌نگريستند، ايمانشان را بى‌ارزش شمرده، و آئينشان را به باد سخريّه مى‌گرفتند، قرآن در آيه بعد، مى‌گويد: «اين گروه كفار هرگز حافظ و نگهبان و متكفل زندگى آنها نبودند» «وَ ما أُرْسِلُوا عَلَيْهِمْ حافِظِينَ».
پس به چه حقى، و مطابق كدام منطق بر آنها خرده مى‌گيرند؟!
در آيه ٢٧ سوره «هود» مى‌خوانيم: ثروتمندان و مستكبران قوم نوح به او مى‌گفتند: وَ ما نَراكَ اتَّبَعَكَ إِلَّا الَّذِينَ هُمْ أَراذِلُنا بادِيَ الرَّأْيِ: «ما كسانى را كه از تو پيروى كرده‌اند جز گروهى اراذل ساده‌لوح نمى‌بينيم».
و او در جواب مى‌گفت: وَ لا أَقُولُ لِلَّذِينَ تَزْدَرِي أَعْيُنُكُمْ لَنْ يُؤْتِيَهُمُ اللَّهُ خَيْراً اللَّهُ أَعْلَمُ بِما فِي أَنْفُسِهِمْ: «من هرگز نمى‌گويم آنها كه در نظر شما خوار مى‌آيند خداوند خيرى بر آنها نخواهد داد، خدا از دل آنها آگاه‌تر است». «١»
اين، در حقيقت جوابى است به اين افراد خودخواه و پرادعا، كه به شما چه مربوط، كه مؤمنان از كدام گروه‌اند؟! شما متن دعوت و محتواى آئين پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله را بنگريد.
***
ولى، در قيامت مسأله بر عكس مى‌شود، چنان كه در آيه بعد مى‌فرمايد:
«امروز مؤمنان به كفار مى‌خندند»! «فَالْيَوْمَ الَّذِينَ آمَنُوا مِنَ الْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ».
چرا كه قيامت بازتابى است از اعمال انسان در دنيا، و در آنجا بايد عدالت الهى اجرا شود، و عدالت ايجاب مى‌كند كه در آنجا مؤمنان پاكدل به كفار لجوج و معاند و استهزاءگر بخندند، و اين خود نوعى عذاب دردناك براى اين مغروران