تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٥٥
محتواى سوره فجر
اين سوره همانند بسيارى ديگر از سورههائى كه در «مكّه» نازل شده، داراى آياتى كوتاه، تكان دهنده، پر طنين، و توأم با انذارهاى فراوان است.
در بخش اول اين سوره، به سوگندهاى متعددى برخورد مىكنيم كه در نوع خود بىسابقه است، و اين قسمها مقدمهاى است براى تهديد جباران به عذاب الهى.
در بخش ديگرى از اين سوره، اشارهاى به بعضى از اقوام طغيانگر پيشين مانند قوم «عاد»، «ثمود» و «فرعون» و انتقام شديد خداوند از آنان كرده است، تا قدرتهاى ديگر حساب خود را برسند.
در سومين بخش اين سوره، به تناسب بخشهاى گذشته، اشاره مختصرى به امتحان و آزمايش انسان دارد، و كوتاهى او را در اعمال خير به باد انتقاد مىگيرد.
در آخرين بخش اين سوره، به سراغ مسأله «معاد» و سرنوشت مجرمان و كافران، و همچنين پاداش عظيم مؤمنانى كه صاحب نفوس مطمئنه هستند مىرود.
***
فضيلت تلاوت اين سوره
در فضيلت تلاوت اين سوره، در حديثى از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله مىخوانيم: مَنْ قَرَأها فِي لَيالٍ عَشْرٍ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ وَ مَنْ قَرَأَها سائِرَ الأَيَّامِ كانَتْ لَهُ نُوراً يَوْمَ الْقِيامَةِ: «كسى كه آن را در شبهاى دهگانه (ده شب اول ذى الحجة) بخواند،