در صف حاضر شوند» «وَ جاءَ رَبُّكَ وَ الْمَلَكُ صَفّاً صَفّاً».
گرداگرد حاضران در محشر را مى‌گيرند و آماده اجراى فرمان حقند.
اين، ترسيمى است از عظمت آن روز بزرگ و عدم توانائى انسان بر فرار از چنگال عدالت.
تعبير به: جاءَ رَبُّكَ «پروردگار تو مى‌آيد» كنايه از فرا رسيدن فرمان خدا براى رسيدگى به حساب خلايق است.
يا اين كه: منظور ظهور آيات عظمت و نشانه‌هاى خداوند است.
و يا منظور از ظهور پروردگار: ظهور معرفت او در آن روز است به گونه‌اى كه جاى انكار براى هيچ كس باقى نمى‌ماند، گوئى همه با چشم، ذات بى‌مثالش را مشاهده مى‌كنند.
به هر حال، مسلّم است آمدن خداوند به معنى حقيقى كلمه كه لازمه آن جسم بودن و انتقال در مكان است، نيست؛ چرا كه او از جسم و خواص جسم مبرا است. «١»
همين معنى با صراحت در حديثى از امام على بن موسى‌ الرضا عليهما السلام نقل شده است. «٢»
شاهد اين تفسير، آيه ٣٣ سوره «نحل» است كه مى‌فرمايد: هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا أَنْ تَأْتِيَهُمُ الْمَلائِكَةُ أَوْ يَأْتِىَ أَمْرُ رَبِّكَ: «آيا آنها جز اين انتظارى دارند كه فرشتگان به سراغشان بيايند و يا امر پروردگارت فرا رسد»؟!
تعبير به «صَفّاً صَفّاً» اشاره به اين است كه: ملائكه در صفوف مختلفى وارد