مجازات به طور كامل در دنيا واقع شده، و آيه بعد كه اين ماجرا را درس عبرتى مى‌شمرد موافق‌تر است.
***
و سرانجام، در آخرين آيه مورد بحث، از اتمام اين ماجرا نتيجه‌گيرى كرده مى‌فرمايد: «در اين داستان موسى‌ و فرعون و پايان عاقبت آن درس عبرت بزرگى است براى آنها كه خدا ترسند» «إِنَّ فِي ذلِكَ لَعِبْرَةً لِمَنْ يَخْشى‌».
اين آيه، به خوبى نشان مى‌دهد: عبرت گرفتن از اين ماجراها تنها براى كسانى ميسر است كه: بهره‌اى از خوف، خشيت و احساس مسئوليت به دل راه داده‌اند و يا به تعبير ديگر داراى چشمى عبرت بينند:
اى خوشا چشمى كه عبرت‌بين بود عبرت از نيك و بدش آئين بود

آرى، اين بود سرنوشت فرعون طغيانگر، تا فراعنه ديگر، رؤساى مشركان عرب و پويندگان راه فرعون در هر عصر و زمان حساب خويش را برسند، و بدانند اين فرمان قطعى تاريخ و سنت تغيير ناپذير خدا است.
***
نكته:
گوشه‌اى از فصاحت قرآن
دقت در دوازده آيه كوتاه بالا، بيانگر نهايت فصاحت و بلاغت قرآن است، در اين چند خط كوتاه خلاصه‌اى از تمام ماجراى موسى‌ و فرعون، انگيزه رسالت، هدف رسالت، وسيله پاك‌سازى، چگونگى دعوت، كيفيت واكنش و عكس العمل، چگونگى توطئه فرعون، نمونه‌اى از ادعاهاى پوچ و بى‌اساس او، و سرانجام مجازات‌هاى دردناك اين مستِ باده غرور و در نهايت درس عبرتى كه از آن عائد همه انسان‌هاى بيدار مى‌شود، منعكس شده است.
***