شما افرادى دنياپرست، ثروت‌اندوز، عاشق و دلباخته مال و متاع دنيا هستيد، و مسلماً كسى كه چنين علاقه فوق العاده‌اى به مال و ثروت دارد، به هنگام جمع‌آورى آن، ملاحظه مشروع و نامشروع و حلال و حرام را نمى‌كند، و نيز چنين شخصى حقوق الهى آن را اصلًا نمى‌پردازد، و يا كم مى‌گذارد، و نيز چنين كسى كه حب مال تمام قلبش را فرا گرفته، جائى براى ياد خدا در دل او نيست.
و به اين ترتيب، بعد از ذكر آزمايش انسان‌ها به وسيله نعمت و بلا، آنها را متوجه به چهار آزمايش مهم كه اين گروه مجرم در همه آنها ناكام و مردود شده بودند مى‌كند:
آزمايش در مورد يتيمان.
آزمايش در مورد اطعام مستمندان.
آزمايش جمع‌آورى سهام ارث از طريق مشروع و نامشروع.
و بالاخره، آزمايش جمع اموال بدون هيچ قيد و شرط.
و عجب اين كه: تمام اين آزمون‌ها جنبه مالى دارد، و در واقع اگر كسى از عهده آزمايش‌هاى مالى برآيد، آزمايش‌هاى ديگر براى او آسان‌تر است.
اين مال و ثروت دنيا است كه به قول معروف «ايمان فلك داده به باد»؛ چرا كه بزرگ‌ترين لغزش‌هاى فرزندان آدم در همين قسمت است!
كسانى هستند در حدى از «مال» امين‌اند، اما هنگامى كه پيمانه آنها پر شود و از آن حد بگذرد، وسوسه‌هاى شيطان آنها را به خيانت مى‌كشاند، مؤمنان راستين كسانى هستند كه امانت، درستكارى و رعايت حقوق واجب و مستحب، ديگران را در هر حدى از مال و بدون هيچ قيد و شرط رعايت كنند، چنين كسانى مى‌توانند دم از ايمان و تقوا زنند.