تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٥
علاقهاش را در بهشت ببيند، و در كنار آنها باشد.
بعضى ديگر «أَهْل» را به معنى حوريان بهشتى گرفتهاند كه براى مؤمنان تعيين شدهاند.
و بعضى آن را به افراد با ايمانى كه در دنيا مورد علاقه او بودند و در خط او قرار داشتند تفسير كردهاند.
جمع ميان اين معانى نيز ممكن است.
***
نكتهها:
١- يك حديث اعجازآميز
در حديثى از امير مؤمنان على عليه السلام در تفسير «إِذَا السَّماءُ انْشَقَّتْ» آمده است كه فرمود: إِنَّها تَنْشَقُّ مِنَ الْمَجَرَّةِ: «آسمانها از كهكشان جدا مىشود»!. «١»
اين حديث، پرمعنى و قابل دقت است، و از معجزات علمى محسوب مىشود، از حقيقتى پرده برمىدارد كه در آن زمان هيچ يك از دانشمندان به آن نرسيده بودند و آن اين كه: دانشمندان فلكى امروز با مشاهدات نجومى خود به وسيله تلسكوپهاى عظيم و نيرومند، ثابت كردهاند: عالم مجموعهاى است از كهكشانها و هر كهكشان مجموعهاى است از منظومهها و ستارگان، و به همين دليل آنها را شهرهاى ستارگان مىنامند، كهكشانِ «راه شيرىِ» معروف كه با چشم قابل مشاهده است، مجموعه عظيم و دايرهمانندى از همين منظومهها و ستارگان است، يك طرف از آن به قدرى از ما دور است كه ستارگانش را به صورت ابرى سفيد مىبينيم، ولى در واقع مجموعه نقاط نورانى نزديك به هم است.