و اسرار درون به ظهور مى‌پيوندد، بنابراين روزى است به تمام معنى حق.
و چون توجه به اين واقعيت مى‌تواند مؤثرترين انگيزه انسان براى حركت به سوى پروردگار، و اطاعت فرمان او گردد، بلافاصله مى‌افزايد: «پس هر كسى بخواهد، راهى به سوى پروردگارش مى‌گزيند، و به سوى او باز مى‌گردد» «فَمَنْ شاءَ اتَّخَذَ إِلى‌ رَبِّهِ مَآباً».
يعنى، تمام اسباب اين حركت الهى فراهم است، راه و چاه ارائه شده، انبيا به قدر كافى ابلاغ فرمان حق كرده‌اند، عقل انسانى نيز پيامبرى از درون او است، سرنوشت طاغيان و پرهيزگاران نيز به خوبى تبيين شده، و «دادگاه» و «دادخواه» و «دادرس» نيز تعيين گرديده، تنها چيزى كه باقى‌مانده، تصميم قاطع انسان است كه با استفاده از اختيارى كه خدا به او داده است راه را برگزيند و پيش رود.
«مَآب» به معنى «محل بازگشت» و به معنى طريق و راه نيز آمده است.
***
سپس، به عنوان تأكيد روى مسأله مجازات مجرمان، و بيان نزديك بودن آن روز بزرگ در برابر كسانى كه آن را دور، يا نسيه‌اش مى‌پندارند، مى‌افزايد: «ما شما را از عذاب نزديكى بيم مى‌دهيم» «إِنَّا أَنْذَرْناكُمْ عَذاباً قَرِيباً».
چرا كه عمر دنيا هر قدر باشد، در برابر عمر آخرت ساعتى بيش نيست، و نيز طبق ضرب المثل معروف عرب «هر چه قطعاً مى‌آيد نزديك است» (كُلُّ ما هُوَ آتٍ قَرِيْبٌ)! و لذا در آيات ٥ تا ٧ «معارج» خداوند به پيامبرش مى‌فرمايد:
فَاصْبِرْ صَبْراً جَمِيلًا* إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيداً* وَ نَراهُ قَرِيباً: «صبر كن صبرى جميل و خالى از هرگونه جزع و فزع* آنها آن روز را دور مى‌بينند* و ما نزديك مى‌بينيم».
امير مؤمنان على عليه السلام نيز در اين زمينه، مى‌فرمايد: كُلُّ آتٍ قَرِيبٌ دانٍ: «هر