دريافت مى‌داشتند، نمى‌باشد، و نشانه‌هاى اين حقيقت در آن ظاهر است؛ چرا كه سخنان كاهنان آميخته با دروغ و اشتباهات فراوان بود، و بر محور اميال و مطامعشان دور مى‌زد و اين هيچ نسبتى با قرآن مجيد ندارد.
در حقيقت پاسخى است به يكى از تهمت‌هاى ديگر مشركان كه مى‌گفتند:
پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله كاهن است، و آنچه را آورده از شياطين گرفته، در حالى كه سخن شيطانى تاريك است و گمراه كننده، ولى آيات قرآنى- همان گونه كه در اولين بر خورد براى هر كس روشن مى‌شود- سراسر نور، هدايت و روشنائى است.
واژه «رَجِيم» در اصل از ماده «رجم» و «رجام» (بر وزن لجام) به معنى سنگ گرفته شده، و آنگاه به پرتاب سنگ براى راندن شخص يا حيوانى اطلاق گرديده، و بعد از آن به معنى هر گونه طرد كردن و دور كردن آمده، و منظور از «شيطان رجيم» در اينجا همين معنى است، يعنى شيطانى كه از درگاه خداوند مطرود است.
***
نكته:
شرايط رسول شايسته
صفات پنجگانه‌اى كه در آيات فوق براى «جبرئيل امين» به عنوان فرستاده خداوند به سوى پيغمبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله آمده، صفاتى است كه با در نظر گرفتن سلسله مراتب، در هر رسول و فرستاده‌اى ضرورت دارد.
نخست، «كرامت» و داشتن صفات برجسته نفسانى است كه او را لايق رسالت مهمى كند (كَرِيْم).
پس از آن، دارا بودن قدرت (ذِى قُوَّة) تا در امر رسالت خويش با قاطعيت و توانائى پيش رود، و از هر ضعف و فتور و سستى بر كنار باشد.