تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٧
تا گمان نكنيد چيزى از اعمال شما بىحساب و مجازات مىماند، و نيز هرگز فكر نكنيد اين كيفرهاى شديد غير عادلانه است.
اين حقيقت، كه تمام كارهاى انسان اعم از كوچك و بزرگ، صغير و كبير، آشكار و پنهان، و حتى نيات و عقائد انسان، ثبت و ضبط مىشود، در بسيارى از آيات قرآن منعكس است.
در يك جا مىفرمايد: وَ كُلُّ شَيْءٍ فَعَلُوهُ فِي الزُّبُرِ* وَ كُلُّ صَغِيرٍ وَ كَبِيرٍ مُسْتَطَرٌ: «هر كارى را كه انجام دادند در نامههاى اعمالشان ثبت است* و هر عمل كوچك و بزرگى نوشته مىشود». «١»
و در جاى ديگر مىفرمايد: إِنَّ رُسُلَنا يَكْتُبُونَ ما تَمْكُرُونَ: «رسولان ما آنچه مكر مىكنيد را مىنويسند». «٢»
و در جاى سوم مىخوانيم: وَ نَكْتُبُ ما قَدَّمُوا وَ آثارَهُمْ: «ما آنچه را از پيش فرستادهاند و همچنين تمام آثار آنها را مىنويسيم». «٣»
لذا، هنگامى كه نامه اعمال مجرمان را به دست آنها مىدهند، فريادشان بلند مىشود، مىگويند: يا وَيْلَتَنا ما لِهذَا الْكِتابِ لايُغادِرُ صَغِيرَةً وَ لا كَبِيرَةً إِلَّا أَحْصاها: «اى واى بر ما! اين چه كتابى است كه هيچ كار كوچك و بزرگى نيست مگر اين كه آن را ثبت و شماره كرده است»؟! «٤»
بدون شك، كسى كه اين واقعيت را با تمام قلبش باور كند، در انجام كارها بسيار دقيق و حسابگر خواهد بود، و همين اعتقاد، مانع بزرگى ميان انسان و گناه ايجاد مىكند و از عوامل مهم تربيت محسوب مىشود.