تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٥
٢٣- و خداوند آنچه را در دل پنهان مىدارند به خوبى مىداند.
٢٤- پس آنها را به عذابى دردناك بشارت ده!
٢٥- مگر كسانى كه ايمان آورده و اعمال صالح انجام دادهاند، كه براى آنان پاداشى است قطع نشدنى!
تفسير:
دائماً دگرگون مىشويد!
به دنبال بحثى كه در آيات گذشته پيرامون سير تكاملى انسان به سوى خداوند آمد.
در اين آيات، براى تأكيد اين مطلب و توضيح بيشتر مىفرمايد: «سوگند به شفق» «فَلا أُقْسِمُ بِالشَّفَقِ».
***
«و سوگند به شب و آنچه را از امور پراكنده جمع مىكند» «وَ اللَّيْلِ وَ ما وَسَقَ».
***
«و سوگند به ماه آنگاه كه كامل مىشود» و به صورت بدر در مىآيد «وَ الْقَمَرِ إِذَا اتَّسَقَ».
***
كه «همه شما دائماً از حالى به حال ديگر منتقل مىشويد» «لَتَرْكَبُنَّ طَبَقاً عَنْ طَبَقٍ».
«لا» در جمله «فَلا أُقْسِمُ» همان گونه كه سابقاً هم اشاره كردهايم، «زائده» و براى تأكيد است، هر چند بعضى احتمال دادهاند: براى «نفى» باشد.