تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٣
شد»؟ «يَسْئَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْساها». «١»
***
قرآن، در پاسخ اين سؤال براى اين كه به آنها بفهماند هيچ كس از لحظه وقوع قيامت با خبر نبوده و نخواهد بود، روى سخن را به پيامبر صلى الله عليه و آله كرده، مىگويد: «تو را با يادآورى اين سخن چه كار»؟! «فِيمَ أَنْتَ مِنْ ذِكْراها».
يعنى، تاريخ وقوع قيامت حتى از تو پنهان است، چه رسد به ديگران، اين از آن علم غيبى است كه از مختصات ذات پروردگار مىباشد، واحدى را به آن راهى نيست!.
بارها گفتهايم: از مطالبى كه بر همگان مكتوم است زمان قيام قيامت است؛ چرا كه اثر تربيتى آن بدون كتمان ممكن نيست؛ زيرا اگر آشكار شود و زمانش دور باشد غفلت، همگان را فرا مىگيرد، و اگر نزديك باشد پرهيز از بدىها به شكل اضطرار، و دور از آزادى و اختيار، در مىآيد، و اين هر دو فاقد ارزش تربيتى است.
احتمالات ديگرى در تفسير اين آيه نيز دادهاند، از جمله اين كه: تو مبعوث براى بيان زمان قيام قيامت نشدهاى، تو تنها مبعوث شدهاى كه اصل وجود آن را اطلاع دهى، نه لحظه وقوع آن را.
و ديگر اين كه: قيام تو بيانگر نزديك شدن روز قيامت است، همان گونه كه