تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٥
جدائى صفوف مؤمنان صالح از مجرمان بدكار.
جدائى پدر و مادر از فرزند، و برادر از برادر.
«مِيْقات» از ماده «وقت» مانند «ميعاد» و «وعد» به معنى وقت معين و مقرر است، و اين كه به مكانهاى معينى كه زائران خانه خدا از آنجا محرم مىشوند ميقات گفته مىشود، به خاطر آن است كه در وقت معينى در آنجا اجتماع مىكنند.
***
آنگاه، به شرح بعضى از ويژگىها و حوادث آن روز بزرگ پرداخته، مىگويد: «همان روزى كه در صور دميده مىشود، و شما فوج فوج وارد محشر مىشويد» «يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْواجاً».
از آيات قرآن، به خوبى استفاده مىشود كه: دو حادثه عظيم به عنوان «نفخ صور» واقع مىشود، در حادثه اول، نظام جهان هستى به هم مىريزد، و تمام اهل زمين و همه كسانى كه در آسمانها هستند مىميرند، و در حادثه دوم، جهان، نوسازى مىشود، و مردگان به حيات جديد باز مىگردند، و رستاخيز بزرگ انجام مىگيرد.
«نَفْخ» به معنى «دميدن» و «صور» به معنى «شيپور» است كه معمولًا آن را براى توقف قافله و لشكر، يا براى حركت آن به صدا در مىآورند، و اهل قافله و لشكريان از آهنگ مختلف اين دو صدا مىفهمند كه، بايد توقف كنند، يا حركت نمايند.
اين تعبير، كنايه لطيف و زيبائى از آن دو حادثه عظيم است، و آنچه در آيه بالا آمده، اشاره به «نفخ صور دوم» است كه «نفخه حيات و زندگى مجدد و