گانه در معنى «نبأ» شرط است. «١»
بنابراين، توصيف به «عظيم» تأكيد بيشترى را مى‌رساند و روى هم رفته نشان مى‌دهد: اين خبر كه گروهى در آن ترديد داشتند، واقعيتى بوده است شناخته شده، پر اهميت، و با عظمت، و چنان كه گفتيم: مناسب‌تر از همه اين است كه: منظور، خبر رستاخيز باشد.
جمله: يَتَسائَلُونَ: «از يكديگر سؤال مى‌كنند» ممكن است تنها اشاره به كفار باشد، كه آنها همواره درباره معاد از يكديگر سؤال مى‌كردند، نه سؤال براى تحقيق و درك حقيقت.
اين احتمال نيز وجود دارد كه: منظور از آن سؤال از مؤمنان، و يا از شخص پيامبر صلى الله عليه و آله باشد. «٢»
در اينجا سؤالى مطرح شده كه: اگر منظور از «نبأ عظيم» رستاخيز است، اين امر، ظاهراً مورد انكار همه كفار بوده پس چرا مى‌فرمايد: «آنها در آن اختلاف دارند»؟
در پاسخ مى‌گوئيم: انكار معاد به صورت مطلق، حتى در ميان مشركان قطعى نيست، چه اين كه بسيارى از آنها بقاى روح را بعد از بدن، و به تعبير ديگرى معاد روحانى را اجمالًا قبول داشتند.
اما در مورد معاد جسمانى، بعضى در آن اظهار ترديد و شك مى‌كردند كه:
لحن آيات قرآن آن را منعكس كرده است، «٣» و بعضى شديداً منكر بوده و حتى پيامبر صلى الله عليه و آله را به خاطر ادعاى معاد جسمانى (نعوذ باللّه) ديوانه، يا مفترى بر خدا،