«مكّى» باشد، و ذيل سوره «مدنى»؛ چرا كه در آن سخن از نماز و زكات است، و طبق تفسيرى كه از ائمه اهل بيت عليهم السلام رسيده، منظور «نماز عيد فطر» و «زكات فطره» است، و مى‌دانيم روزه ماه مبارك و نماز عيد و زكات فطره در «مدينه» نازل شده است. «١»
ولى، اين احتمال وجود دارد كه: دستور به نماز و زكات در بخش آخر اين سوره، يك دستور عام باشد، هر چند نماز عيد فطر و زكات فطره، يكى از مصاديق روشن آن محسوب مى‌شود، و مى‌دانيم: تفسير به مصداق روشن، در روايات اهل بيت عليهم السلام بسيار فراوان است.
بنابراين، نظر مشهور كه مى‌گويند: تمام سوره «مكّى» است بعيد به نظر نمى‌رسد، به خصوص اين كه آيات آغاز و پايان سوره كاملًا از نظر مقاطع حروف هماهنگ است، و مشكل بتوان گفت قسمتى در «مكّه» و قسمتى در «مدينه» نازل شده، در روايتى نيز آمده است: هر گروهى از مسلمانان وارد «مدينه» مى‌شدند اين سوره را براى مردم «مدينه» مى‌خواندند. «٢»
و اين احتمال كه فقط صدر آن خوانده مى‌شد، و ذيل آن در «مدينه» نازل شده بسيار بعيد است.
***