أُولئِكَ الْمُقَرَّبُونَ:
«در آن روز شما به سه گروه تقسيم خواهيد شد* نخست اصحاب ميمنه هستند چه اصحاب ميمنه‌اى؟* گروه ديگر اصحاب شمال و گروه شومند، و چه گروه شومى؟* و سومين گروه، پيشگامان پيشگامند* و آنها مقربانند».
در حقيقت، اين آيه بعد از ذكر شش تحول عظيم كه از مقدمات رستاخيز است، به نخستين طليعه آن روز بزرگ، يعنى روزى كه هر كس با قرين خود همراه مى‌گردد اشاره مى‌كند.
***
سپس، به سراغ هشتمين نشانه از حوادث رستاخيز رفته مى‌فرمايد: «و در آن هنگام كه از دختران زنده به گور شده سؤال مى‌شود» «وَ إِذَا الْمَوْؤُدَةُ سُئِلَتْ».
***
«به كدامين گناه كشته شدند»؟! «بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ».
«مَوْؤُدَة» از ماده «وأد» (بر وزن وعد) به معنى دخترى است كه زنده در زير خاك دفن شده.
بعضى گفته‌اند، ريشه آن، به معنى ثقل و سنگينى است، و چون اين دختران را در گور دفن مى‌كنند و خاك به روى آنها مى‌ريزند، اين تعبير درباره آنها به كار رفته است.
در بعضى از روايات در تفسير اين آيه توسعه داده شده، تا آنجا كه شامل هر گونه قطع رحم، و يا قطع مودت اهل بيت عليهم السلام مى‌شود.
در حديثى از امام باقر عليه السلام مى‌خوانيم: هنگامى كه از تفسير اين آيه سؤال شد فرمود: مَنْ قُتِلَ فِى مَوَدَّتِنا: «منظور كسانى است كه در طريق محبت و دوستى ما