«آنها از چه چيز از يكديگر سؤال مى‌كنند»؟ «عَمَّ يَتَساءَلُونَ». «١»
***
پس از آن، بى آن كه در انتظار پاسخ آنها باشد، خود به پاسخگوئى پرداخته مى‌افزايد: «آنها از خبر بزرگ و پر اهميت سؤال مى‌كنند» «عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ».
***
«همان خبرى كه پيوسته در آن اختلاف دارند» «الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ».
در اين كه: منظور از اين خبر بزرگ (نبأ عظيم) چيست؟ مفسران پاسخ‌هاى متعددى گفته‌اند:
گروهى، آن را اشاره به روز رستاخيز،
بعضى اشاره به نزول قرآن مجيد،
و بعضى به همه اصول دين، از توحيد گرفته تا معاد،
و در رواياتى نيز تفسير به مسأله ولايت و امامت شده است، كه در نكته‌هاى آينده به آن اشاره خواهد شد.
دقت در مجموع آيات اين سوره، مخصوصاً تعبيراتى كه در آيات بعد آمده، و جمله «إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كانَ مِيقاتاً» كه بعد از ذكر نشانه‌هاى قدرت خداوند در زمين و آسمان آمده، و توجه به اين حقيقت كه شديدترين مخالفت مشركان در مسأله «معاد» بود، تفسير اول يعنى معاد و رستاخيز را تأئيد مى‌كند.
«نبأ» به گفته «راغب» در «مفردات»، به معنى خبرى است كه «مهم» و داراى «فايده» باشد و انسان نسبت به آن «علم» يا «ظن غالب» پيدا كند، و اين امور سه