تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٢

٤٢ يَسْئَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْساها
٤٣ فِيمَ أَنْتَ مِنْ ذِكْراها
٤٤ إِلى‌ رَبِّكَ مُنْتَهاها
٤٥ إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ يَخْشاها
٤٦ كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَها لَمْ‌يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحاها
ترجمه:
٤٢- و از تو درباره قيامت مى‌پرسند كه در چه زمانى واقع مى‌شود؟
٤٣- تو را با يادآورى اين سخن چه كار؟!
٤٤- نهايت آن به سوى پروردگار تو است.
٤٥- كار تو فقط بيم دادن كسانى است كه از آن مى‌ترسند!
٤٦- روزى كه قيامت را مى‌بينند گوئى كه آنان توقعشان (در دنيا) جز شامگاهى يا صبحى بيشتر نبوده است!
تفسير:
تاريخ قيامت را فقط خدا مى‌داند
در تعقيب مطالبى كه درباره قيامت و سرنوشت نيكان و بدان در آن روز در آيات پيشين آمد، در اين آيات، به سراغ سؤال هميشگى مشركان و منكران معاد رفته مى‌فرمايد: «از تو درباره قيامت سؤال مى‌كنند كه در چه زمانى واقع خواهد