تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٣
محتواى سوره نازعات
اين سوره، همانند سوره «نبأ» بر محور مسائل «معاد» دور مىزند، و روى هم رفته در شش بخش خلاصه مىشود:
١- نخست، با قسمهاى مؤكدى كه ارتباط با مسأله معاد دارد، روى تحقق اين روز بزرگ تكيه و تأكيد مىكند.
٢- در مرحله بعد، به قسمتى از مناظر هولانگيز و وحشتناك آن روز اشاره مىنمايد.
٣- در بخش ديگر، اشاره كوتاه و گذرائى به داستان «موسى» عليه السلام و سرنوشت «فرعون» طغيانگر دارد، كه هم مايه تسلى خاطر پيامبر صلى الله عليه و آله و مؤمنان است، هم هشدارى به مشركان طغيانگر، و هم اشارهاى است به اين كه: انكار معاد انسان را به چه گناهانى آلوده مىكند.
٤- در بخش بعد، نمونههائى را از مظاهر قدرت خداوند در آسمان و زمين كه خود دليلى است براى امكان معاد و حيات بعد از مرگ، بر مىشمرد.
٥- بار ديگر، به شرح قسمتى ديگر از حوادث وحشتناك آن روز بزرگ و سرنوشت طغيانگران و پاداش نيكوكاران مىپردازد.
٦- سرانجام، در پايان سوره، بر اين حقيقت تأكيد مىكند كه: هيچ كس از تاريخ آن روز با خبر نيست، ولى همين اندازه مسلّم است كه نزديك است.
انتخاب نام «نازعات» براى اين سوره به خاطر نخستين آيه آن است.
***