بعضى گفته‌اند: منظور اين است كه درهاى عالم «غيب» به عالم «شهود» گشوده مى‌شود، حجاب‌ها كنار مى‌رود، و عالم فرشتگان به عالم انسان راه مى‌يابد. «١»
ولى، جمعى اين آيه را اشاره به چيزى دانسته‌اند كه در آيات ديگر قرآن آمده كه مى‌گويد: «در آستانه قيامت آسمان شكافته مى‌شود» (إِذَا السَّماءُ انْشَقَّتْ) «٢»
و در جاى ديگر همين معنى را به تعبير ديگرى بيان فرمود: (إِذَا السَّماءُ انْفَطَرَتْ). «٣»

در حقيقت، آن قدر در كرات آسمانى شكاف‌ها ظاهر مى‌شود كه گوئى سرتاسر آن تبديل به درهائى شده است.
اين احتمال نيز، وجود دارد كه انسان در شرائط موجود در دنيا قادر به حركت در آسمان‌ها نيست، و اگر هم براى او امكان داشته باشد، بسيار محدود است، گوئى شرائط موجود تمام درهاى آسمان را به روى او بسته، ولى در قيامت انسان از كره خاكى آزاد مى‌شود، و درهاى سفر به آسمان‌ها به روى او گشوده، و شرائط آن فراهم مى‌گردد.
به تعبير ديگر: در آن روز، نخست آسمان‌ها از هم متلاشى مى‌شوند، و به دنبال آن طبق آيه ٤٨ سوره «ابراهيم» آسمان‌هائى نوين و زمينى نو جاى آن را مى‌گيرد: «يَوْمَ تُبَدَّلُ الْا رْضُ غَيْرَ الْا رْضِ وَ السَّماواتُ» و در اين حال درهاى آسمان‌ها به روى زمينيان گشوده مى‌شود، و راه آسمان‌ها به روى انسان باز مى‌گردد، بهشتيان به سوى بهشت مى‌روند، و درهاى بهشت به روى آنها گشوده خواهد شد: حَتَّى إِذا جاؤُها وَ فُتِحَتْ أَبْوابُها وَ قالَ لَهُمْ خَزَنَتُها سَلامٌ عَلَيْكُمْ: «تا زمانى كه بهشتيان به سوى بهشت مى‌آيند و درهاى آن گشوده مى‌شود: و خازنان بهشت به آنها مى‌گويند درود بر شما». «٤»