منتهى مى‌شود» «١» و نيز مى‌فرمايد: وَ إِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ: «بازگشت همه به سوى خداوند است». «٢»
و آيات ديگر كه همه حاكى از اين سير دائمى تكامل موجودات به سوى پروردگار متعال است.
***
ولى، در اينجا انسان‌ها به دو گروه تقسيم مى‌شوند، همان گونه كه مى‌فرمايد:
«اما كسى كه نامه اعمالش به دست راستش داده شده» «فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِيَمِينِهِ».
***
«به زودى حساب آسانى براى او مى‌شود» «فَسَوْفَ يُحاسَبُ حِساباً يَسِيراً».
***
«و مسرور و خوشحال به اهل و خانواده‌اش باز مى‌گردد» «وَ يَنْقَلِبُ إِلى‌ أَهْلِهِ مَسْرُوراً».
اينها كسانى هستند كه در مدار اصلى آفرينش، در همان مدارى كه خداوند براى اين انسان، سرمايه‌ها و نيروهاى او تعيين كرده، حركت مى‌كنند، و تلاش و كوشش آنها همواره براى خدا، و سعى و حركتشان به سوى خدا است، در آنجا نامه اعمالشان را به دست راستشان مى‌دهند كه اين نشانه پاكى عمل و صحت ايمان و نجات در قيامت است، و مايه سرافرازى و سربلندى در برابر اهل محشر.
هنگامى كه در پاى ميزان عدل قرار مى‌گيرند، ميزانى كه كمترين وزنها را مى‌سنجد، خداوند حساب را بر آنها آسان مى‌گيرد، از لغزش‌هايشان مى‌گذرد، و به خاطر ايمان و اعمال صالح، سيئات آنها را تبديل به حسنات مى‌كند.