تفسير:
پروردگارت در كمين ظالمان است
به دنبال آيات گذشته كه متضمن سوگندهاى پر معنائى درباره مجازات طغيانگران بود، در اين آيات، به چند قوم نيرومند از اقوام پيشين كه هر كدام براى خود قدرتى عظيم داشتند، اما، بر مركب غرور، سوار شدند و راه طغيان و كفر را پيش گرفتند، اشاره مى‌كند، و سرنوشت دردناك آنها را روشن مى‌سازد، تا مشركان «مكّه» و اقوام ديگر كه شايد از آنها بسيار ضعيف‌تر بودند حساب خود را برسند، و از خواب غفلت بيدار شوند.
نخست، مى‌فرمايد: «آيا نديدى پروردگارت با قوم عاد چه كرد»؟! «أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعادٍ».
منظور از «رؤيت» (ديدن) در اينجا «علم و آگاهى» است، منتها از آنجا كه داستان اين اقوام به قدرى مشهور و معروف بوده كه گوئى مردم زمانهاى بعد نيز آن را با چشم خود مى‌ديدند، تعبير به «رؤيت» شده است.
البته، مخاطب در اين آيه پيامبر صلى الله عليه و آله است، ولى هشدارى است براى همگان.
«عاد» همان قوم پيامبر بزرگ خدا «هود» است، بعضى از مورخان معتقدند «عاد» بر دو قبيله اطلاق مى‌شود: قبيله‌اى كه در گذشته بسيار دور زندگى داشتند، و قرآن از آنها تعبير به «عادٌ الاولى» كرده است. «١»
آنها احتمالًا قبل از تاريخ زندگى مى‌كرده‌اند.
قبيله دوم كه در دوران تاريخ بشر، و احتمالًا حدود هفت صد سال قبل از ميلاد مسيح عليه السلام وجود داشتند، و به نام «عاد» مشهورند، در سرزمين «احقاف» يا «يمن» زندگى مى‌كردند.