١٥- به دست سفيرانى است.
١٦- والامقام و فرمان‌بردار و نيكوكار!
١٧- مرگ بر اين انسان، چقدر كافر و ناسپاس است!
١٨- (خداوند) او را از چه چيز آفريده است؟!
١٩- او را از نطفه آفريد، و اندازه مقررش بخشيد.
٢٠- سپس راه را براى او آسان كرد.
٢١- بعد او را ميراند و در قبر نهاد.
٢٢- پس هر گاه بخواهد او را زنده مى‌كند!
٢٣- چنين نيست؛ هنوز آنچه را به او فرمان داده، اطاعت نكرده است.
تفسير:
تنها دست پاكان به دامن قرآن مى‌رسد
در تعقيب آيات گذشته، كه در آن سخن از سرزنش كسى آمده بود كه نسبت به نابيناى حق‌طلبى كم توجهى نموده بود، در اين آيات، به مسأله اهميت قرآن مجيد و مبدأ پاك آن و تأثيرش در نفوس پرداخته، مى‌فرمايد:
«هرگز اين كار را تكرار مكن و آن را براى هميشه فراموش نما» «كَلَّا».
«چرا كه اين آيات وسيله‌اى است براى تذكر و يادآورى خلق خدا» «إِنَّها تَذْكِرَةٌ». «١»
نيازى به اين نيست كه از مستضعفان پاكدل غافل شوى، و به افراد متنفذ و مغرور روى آورى.
اين احتمال نيز وجود دارد كه: جمله «كَلَّا إِنَّها تَذْكِرَةٌ» پاسخى باشد به تمام