انواع حيله‌ها براى تملك اموال يتيمان متوسل مى‌شوند، بلكه خود او را در جامعه چنان تنها مى‌گذارند كه درد يتيمى و فقدان پدر را به تلخ‌ترين صورتى احساس مى‌كند.
از آنچه گفتيم روشن مى‌شود: اكرام يتيمان منحصر به حفظ اموال آنها نيست، آن چنان كه بعضى از مفسران پنداشته‌اند، بلكه معنى وسيع و گسترده‌اى دارد كه هم آن، و هم امور ديگر را شامل مى‌شود.
جمله «تَحاضُّونَ» از ماده «حَضّ» به معنى تحريص و ترغيب است، اشاره به اين كه: تنها اطعام مسكين كافى نيست، بلكه مردم بايد يكديگر را بر اين كار خير تشويق كنند، تا اين سنت در فضاى جامعه گسترش يابد. «١»
عجب اين كه: در آيات ٣٣ و ٣٤ سوره «حاقه» اين موضوع را هم‌رديف عدم ايمان به خداوند بزرگ ذكر كرده، مى‌فرمايد: إِنَّهُ كانَ لايُؤْمِنُ بِاللَّهِ الْعَظِيمِ* وَ لايَحُضُّ عَلى‌ طَعامِ الْمِسْكِينِ: «او به خداوند بزرگ ايمان نمى‌آورد* و ديگران را به اطعام مستمندان تشويق نمى‌كند». «٢»
***
سپس، به سومين كار زشت آنها اشاره كرده و آنها را مورد نكوهش قرار مى‌دهد، و مى‌فرمايد: «شما ميراث را (از طريق حلال و حرام) جمع كرده و مى‌خوريد» «وَ تَأْكُلُونَ التُّراثَ أَكْلًا لَمّاً». «٣»- «٤»
بدون شك، خوردن اموالى كه از طريق ميراث مشروع به انسان رسيده كار مذمومى نيست، بنابراين نكوهش اين كار در آيه فوق ممكن است اشاره به يكى از امور زير باشد: