استغفار مى‌كند». «١»
در روايت ديگرى، اين امور شش چيز شمرده شده كه به حال مؤمنان بعد از موتشان مفيد است: فرزند صالح، قرآنى كه آن را تلاوت مى‌كند، چاهى كه حفر كرده، درختى كه غرس نموده، تهيه آب، و سنت حسنه‌اى كه بعد از او باقى مى‌ماند و مورد توجه قرار مى‌گيرد.»

در بعضى از روايات، روى علم و دانشى كه از انسان در ميان مردم نيز مى‌ماند تكيه شده است. «٣»
مخصوصاً در مورد سنت نيك و بد، روايات متعددى داريم كه به مردم هشدار مى‌دهد، مراقب باشند كه بر اثر اعمال آنها چگونه سنتى در ميان مردم باقى مى‌ماند.
مرحوم «طبرسى» در ذيل آيات مورد بحث، حديثى به اين مضمون نقل مى‌كند كه: روزى شخصى در محضر پيامبر صلى الله عليه و آله برخاست و از مردم تقاضاى كمك كرد، همگى خاموش شدند، در اين موقع يكى از اصحاب چيزى به سائل داد، بقيه نيز از او پيروى كرده و به مرد فقير كمك مى‌كردند، پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمود:
مَنِ اسْتَنَّ خَيْراً فَاسْتُنَّ بِهِ فَلَهُ أَجْرُهُ، وَ مِثْلُ أُجُورِ مَنِ اتَّبَعَهُ، غَيْرَ مُنْتَقَصٍ مِنْ أُجُورِهِمْ، وَ مَنِ اسْتَنَّ شَرّاً فَاسْتُنَّ بِهِ فَعَلَيْهِ وِزْرُهُ، وَ مِثْلُ أَوْزارِ مَنِ اتَّبَعَهُ غَيْرَ مُنْتَقَصٍ مِنْ أَوْزارِهِمْ:
«كسى كه سنت نيكى بگذارد و ديگران به او اقتدا كنند پاداش خود را دارد، و همانند پاداش كسانى كه از او پيروى كرده‌اند، بى‌آن كه از اجر آنها كاسته شود، و كسى كه سنت بدى بگذارد و از آن پيروى كنند، گناه خود را دارد و همانند گناهان كسانى كه از او پيروى كرده‌اند، بى‌آن كه از گناهان آنها چيزى كاسته شود»، در