٢٦ فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ
٢٧ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعالَمِينَ
٢٨ لِمَنْ شاءَ مِنْكُمْ أَنْ يَسْتَقِيمَ
٢٩ وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ يَشاءَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ
ترجمه:
٢٦- پس به كجا مى‌رويد؟!
٢٧- اين قرآن چيزى جز تذكرى براى جهانيان نيست.
٢٨- براى كسى از شما كه بخواهد راه مستقيم در پيش گيرد!
٢٩- و شما اراده نمى‌كنيد مگر اين كه خداوند- پروردگار جهانيان- بخواهد!
تفسير:
اى غافلان به كجا مى‌رويد؟!
در آيات گذشته، اين حقيقت روشن شد كه: قرآن مجيد كلام خدا است؛ چرا كه محتوايش نشان مى‌دهد: گفتار شيطانى نيست بلكه سخن رحمانى است، كه به وسيله پيك وحى خدا با قدرت و امانت كامل بر پيامبرى كه در نهايت اعتدال عقل است نازل شده، پيامبرى كه در ابلاغ رسالت هرگز بخل نورزيده، و آنچه به او تعليم شده بى‌كم و كاست بيان كرده است.
در آيات مورد بحث، مخالفان را به خاطر عدم پيروى از اين كلام بزرگ، مورد توبيخ قرار مى‌دهد، و با يك استفهام توبيخى مى‌گويد: «با اين حال شما به