سپس، براى تسلّى خاطر پيامبر صلى الله عليه و آله و مؤمنان از يكسو، و تهديد دشمنان اسلام از سوى ديگر مى‌افزايد: «آنها پيوسته حيله مى‌كنند و نقشه‌ها مى‌ريزند» «إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْداً».
***
«و من نيز در برابر آنها چاره مى‌كنم» و نقشه‌هاشان را نقش بر آب مى‌نمايم «وَ أَكِيدُ كَيْداً».
***
«حال كه چنين است كافران را اندكى مهلت ده» تا عاقبت كار خويش را ببينند! «فَمَهِّلِ الْكافِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْداً».
آرى، آنها پيوسته نقشه‌هاى شومى براى مبارزه با تو طرح مى‌كنند:
گاه، از طريق استهزاء وارد مى‌شوند.
گاه، به محاصره اقتصادى دست مى‌زنند.
گاه، مؤمنان را شكنجه و آزار مى‌كنند.
گاه، مى‌گويند: به اين قرآن گوش فرا ندهيد، و به هنگام تلاوت آن قال و غوغا مى‌كنند تا پيروز شوند.
گاه، ساحرت مى‌خوانند.
گاه، كاهنت مى‌گويند.
گاه، ديوانه‌ات مى‌شمرند.
گاه، در آغاز صبح ايمان مى‌آورند و عصرگاهان كافر مى‌شوند، تا گروهى را به دنبال خود بكشند.
گاه، مى‌گويند: كسانى كه دور تو را گرفته‌اند فقرا و بينوايانند، آنها را دور كن تا ما با تو باشيم.