تفسير:
نقشه‌هاى دشمنان را نقش بر آب مى‌كنم!
در تعقيب آيات گذشته كه استدلال بر مسأله معاد از طريق توجه به آفرينش نخستين انسان از نطفه داشت، در اين آيات، باز براى تأكيد در امر معاد و اشاره به بعضى از دلائل ديگر بحث را ادامه داده، مى‌فرمايد: «سوگند به آسمان پرباران» «وَ السَّماءِ ذاتِ الرَّجْعِ».
***
«و سوگند به زمين كه شكافته مى‌شود و گياهان از آن سر برمى‌آورند» «وَ الْا رْضِ ذاتِ الصَّدْعِ».
***
«كه اين يك سخن حق است» كه شما زنده مى‌شويد «إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ».
***
سخنى است جدى «و هيچ گونه شوخى در آن نيست»! «وَ ما هُوَ بِالْهَزْلِ».
«رَجْع» از ماده «رجوع» به معنى بازگشت است، و عرب به باران، «رجع» مى‌گويد، به خاطر اين كه آبى كه از زمين و درياها برخاسته، از طريق ابرها و باران به سوى زمين برمى‌گردد، يا اين كه در فواصل مختلف بارش باران تكرار مى‌شود.
به گودال‌هائى كه آب باران در آن جمع مى‌شود نيز، «رجع» مى‌گويند، يا به خاطر جمع آب باران در آن، و يا به خاطر امواجى كه بر اثر وزش نسيم بر سطح آن آشكار مى‌گردد. «١»
«صَدْع» به معنى شكاف در اجسام صلب و سخت است، و با توجه به آنچه