اين احتمال نيز وجود دارد كه: منظور مشاهده خداوند از طريق شهود باطنى بوده باشد. «١»
***
سپس، مى‌افزايد: «پيامبر نسبت به آنچه از طريق وحى از عالم غيب دريافت داشته بخيل نيست» «وَ ما هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِينٍ».
همه را بى‌كم و كاست در اختيار بندگان خدا مى‌نهد، او مانند بسيارى از مردم نيست كه وقتى به حقيقت مهمى دست مى‌يابند اصرار در كتمان آن دارند، و غالباً از بيان آن بخل مى‌ورزند، و چه بسا آن معلومات را با خود به گور مى‌برند.
پيامبر صلى الله عليه و آله چنين نيست، او با سخاوت تمام آنچه را از طريق وحى دريافت داشته، در اختيار همه نيازمندان مى‌گذارد، و حتى در اختيار كسانى كه براى آن ارج و قربى قائل نيستند، به اميد اين كه شايد هدايت شوند و راه حق را پيش گيرند.
«ضَنِين» از ماده «ضِنّه» (بر وزن مِنّة) به معنى بخل در مورد اشياء نفيس و گران‌بها است، و اين صفتى است كه هرگز در پيامبران وجود ندارد، و اگر ديگران به خاطر علوم محدودشان چنين صفتى را دارند، پيامبر كه سر چشمه علمش اوقيانوس بيكران علم خدا است، از اين گونه صفات مبرا است.
***
و نيز مى‌افزايد: «و آن گفته شيطان رجيم نيست» «وَ ما هُوَ بِقَوْلِ شَيْطانٍ رَجِيمٍ».
اين آيات قرآنى، هرگز مانند سخنان كاهنان كه از طريق ارتباط با شياطين