خداوند عالم السرّ و ما هو اخفى است؟ يعنى هر چيزى را كه از آن مخفى‌تر نيست مى‌داند؟! امام عليه السلام در پاسخ فرمود:
إِسْتَعْبَدَهُمْ بِذلِكَ، وَ جَعَلَهُمْ شُهُوداً عَلى‌ خَلْقِهِ، لِيَكُونَ الْعِبادُ لِمُلازَمَتِهِمْ إِيَّاهُمْ أَشَدَّ عَلى‌ طاعَةِ اللَّهِ مُواظِبَةً، وَ عَنْ مَعْصِيَتِهِ أَشَدَّ إِنْقِباضاً، وَ كَمْ مِنْ عَبْدٍ يَهِمُّ بِمَعْصِيَةٍ فَذَكَرَ مَكانَهُما فَارْعَوى‌ وَ كَفَّ، فَيَقُولُ رَبِّى يَرانِى، وَ حَفَظَتِى عَلَىَّ بِذلِكَ تَشْهَدُ، وَ أَنَّ اللَّهَ بِرَأْفَتِهِ وَ لُطْفِهِ وَكَّلَهُمْ بِعِبادِهِ، يَذُبُّونَ عَنْهُمْ مَرَدَةَ الشَّياطِيْنِ، وَ هَوامَ الأَرْضِ، وَ آفاتٍ كَثِيْرَةٍ مِنْ حَيْثُ لايَرَوْنَ بِإِذْنِ اللَّهِ، إِلى‌ أَنْ يَجِىْ‌ءَ أَمْرُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ:
«خداوند اين فرشتگان را به عبادت خود دعوت كرد و آنها را شهود بر بندگانش قرار داد، تا بندگان به خاطر مراقبت آنان، بيشتر مراقب اطاعت الهى باشند، و از عصيان او بيشتر خوددارى كنند، و چه بسيار بنده‌اى كه تصميم به گناه مى‌گيرد، سپس به ياد اين دو فرشته مى‌افتد و خوددارى مى‌كند، مى‌گويد:
پروردگارم مرا مى‌بيند، و فرشتگان حافظ اعمال نيز گواهى مى‌دهند.
علاوه بر اين، خداوند به رحمت و لطفش اينها را مأمور بندگان كرده، تا به فرمان خدا شياطين سركش را از آنها دور كند، و همچنين جانوران زمين و آفات بسيار را كه آنها نمى‌بينند، تا آن زمان كه فرمان خدا و مرگ آنها فرا رسد». «١»
از اين روايت، به خوبى استفاده مى‌شود: آنها علاوه بر مأموريت ثبت اعمال، مأمور حفظ انسان از حوادث ناگوار، آفات و وسوسه‌هاى شياطين نيز هستند. «٢»
قابل توجه اين كه: آيات فوق در توصيف اين فرشتگان مى‌گويد: «آنها