و مى‌افزايد: «در آن هنگام كه پروردگارش او را در سرزمين مقدس طوى صدا زد» «إِذْ ناداهُ رَبُّهُ بِالْوادِ الْمُقَدَّسِ طُوىً». «١»
«طُوى‌»، ممكن است نام سرزمين مقدسى باشد كه در «شام» در ميان «مدين» و «مصر» قرار داشت، و نخستين جرقه وحى در آن بيابان بر قلب موسى‌ وارد شد، همين تعبير در سوره «طه» نيز آمده است، در آنجا كه موسى‌ ندائى را مى‌شنود كه مى‌گويد: إِنِّي أَنَا رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ إِنَّكَ بِالْوادِ الْمُقَدَّسِ طُوىً: «من پروردگار توام، كفشهايت را بيرون آور كه در سرزمين مقدس طوى‌هستى»! «٢»
يا معنى وصفى دارد از ماده «طىّ» به معنى «پيچيدن»، گوئى آن سرزمين در قداست و بركت پيچيده شده بود، يا به گفته «راغب» موسى‌ مى‌بايست راهى طولانى بپيمايد تا آماده وحى گردد، ولى خداوند اين راه را براى او در هم پيچيد و او را به هدف نزديك ساخت.
***
آنگاه، به پيامى كه خداوند به موسى‌ در آن سرزمين مقدس داد، در دو جمله كوتاه و پر معنى، اشاره كرده، مى‌فرمايد: «به سوى فرعون برو كه طغيان كرده است»! «اذْهَبْ إِلى‌ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغى‌».
***
«و به او بگو: آيا مى‌خواهى پاك و پاكيزه شوى»؟ «فَقُلْ هَلْ لَكَ إِلى‌ أَنْ تَزَكَّى».
***