تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٥
اين آيات، معاد است.
***
آنگاه، براى از ميان بردن عوامل غرور و غفلت و تقويت ايمان به معاد مىافزايد: «بدون شك نگاهبانانى بر شما گمارده شده است» «وَ إِنَّ عَلَيْكُمْ لَحافِظِينَ». «١»
***
«نگاهبانانى كه در نزد پروردگار مقرب و محترمند و پيوسته اعمال شما را مىنويسند» «كِراماً كاتِبِينَ».
***
«و از آنچه شما انجام مىدهيد آگاهند، و همه را به خوبى مىدانند» «يَعْلَمُونَ ما تَفْعَلُونَ».
منظور از «حافِظِين» در اينجا فرشتگانى هستند كه مأمور حفظ و نگهدارى اعمال انسانها اعم از نيك و بد هستند، كه در آيه ١٨ سوره «ق» از آنها تعبير به «رقيب و عتيد» شده است، مىفرمايد: ما يَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلَّا لَدَيْهِ رَقِيبٌ عَتِيدٌ: «انسان هيچ سخنى را تلفظ نمىكند مگر اين كه نزد آن فرشتهاى است مراقب و آماده براى انجام مأموريت».
و در همان سوره «ق» در آيه قبل، مىفرمايد: إِذْ يَتَلَقَّى الْمُتَلَقِّيانِ عَنِ الْيَمِينِ وَ عَنِ الشِّمالِ قَعِيدٌ: «به خاطر بياوريد هنگامى را كه دو فرشته راست و چپ كه ملازم شما هستند اعمال شما را تلقى و ثبت مىكنند».
در آيات ديگر قرآن نيز به وجود اين فرشتگان مراقب اعمال اشاره شده