تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨
بهشتى را شرح مىدهد.
٦- سرانجام در بخش ششم، با انذار شديدى از عذاب قريب، و سپس ذكر سرنوشت غمانگيز كافران، سوره پايان مىگيرد.
ضمناً، نامگذارى اين سوره به خاطر تعبيرى است كه در آيه دوم آن آمده است، و گاه از آن به عنوان سوره «عمّ» به تناسب آيه نخستين آن تعبير مىشود.
***
فضيلت تلاوت اين سوره
در حديثى از پيغمبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله آمده: مَنْ قَرَأَ سُورَةَ عَمَّ يَتَساءَلُونَ سَقاهُ اللَّهُ بَرْدَ الشَّرابِ يَوْمَ الْقِيامَةِ: «كسى كه سوره عم يتسائلون را بخواند، خداوند از نوشيدنى خنك و گواراى بهشتى در قيامت سيرابش مىكند». «١»
و در حديثى از امام صادق عليه السلام مىخوانيم: مَنْ قَرَأَ عَمَّ يَتَسائَلُونَ لَمْيَخْرُجْ سَنَتُهُ إِذا كانَ يُدْمِنُها فِى كُلِّ يَوْمٍ حَتّى يَزُورَ الْبَيْتَ الْحَرامِ!: «كسى كه همه روز سوره عم يتسائلون را ادامه دهد، سال تمام نمىشود مگر اين كه خانه خدا را زيارت مىكند»!. «٢»
و نيز، در حديث ديگرى از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل شده كه: مَنْ قَرَأَها وَ حَفِظَها كانَ حِسابُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ بِمِقْدارِ صَلوةٍ واحِدَةٍ: «كسى كه آن را بخواند و حفظ كند، حساب او در روز قيامت (چنان سريع انجام مىگيرد كه) به مقدار خواندن يك نماز خواهد بود». «٣»
***