إِلَيَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ فَلْيَقْرَأْ إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ: «كسى كه دوست دارد روز قيامت به من نظر كند، سوره اذا الشمس كوّرت را بخواند». «١»
اين حديث به شكل ديگرى نيز نقل شده: مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَنْظُرَ إِلى‌ يَوْمِ الْقِيامَةِ (كَأَنَّهُ رَأْىُ عَيْنِ) فَليَقْرَأْ «إِذَا الشَّمْسُ كُوّرَتْ» وَ «إِذَا السَّماءُ انْفَطَرَتْ» وَ «إِذَا السَّماءُ انْشَقَّتْ»: «كسى كه دوست دارد قيامت را بنگرد (گوئى با چشم مى‌بيند!) سوره اذا الشمس كوّرت و سوره اذا السماء انفطرت و سوره اذا السماء انشقت را بخواند» (زيرا در اين سوره‌ها نشانه‌هاى قيامت آن چنان بيان شده كه تلاوت كننده را گوئى در مقابل صحنه قيامت قرار مى‌دهد). «٢»
در حديث سوم مى‌خوانيم: به پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله گفتند: چرا اين قدر زود آثار پيرى در شما نمايان گشته؟ فرمود: شَيَّبَتْنِي هُودُ وَ الْواقِعَةُ وَ الْمُرْسَلاتُ وَ عَمَّ يَتَسائَلُونَ وَ إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ: «سوره هود، و واقعه، و مرسلات، و عمّ، و اذا الشمس كوّرت، مرا پير كرد» (زيرا آن چنان حوادث هولناك قيامت در اينها ترسيم شده است، كه هر انسان بيدارى را گرفتار پيرى زود رس مى‌كند). «٣»
در حديثى نيز از امام صادق عليه السلام آمده است: «هر كس سوره عَبَسَ وَ تَوَلّى‌ و إِذَا الشَّمْسُ كُوّرَتْ، را بخواند، در زير بال و پر لطف پروردگار در جنت جاودان، و در سايه لطف و كرامت الهى در باغ‌هاى بهشت خواهد بود، و اين براى خداوند چيز مهمى نيست اگر اراده كند». «٤»
تعبيراتى كه در روايات بالا آمده، به خوبى نشان مى‌دهد: منظور تلاوتى است كه سرچشمه آگاهى و ايمان و عمل باشد.
***