تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٩
٢٠- سپس موسى بزرگترين معجزه را به او نشان داد.
٢١- اما او تكذيب و عصيان كرد.
٢٢- سپس پشت كرد و تلاش نمود!
٢٣- و ساحران را جمع كرد.
٢٤- و گفت: «من پروردگار برتر شما هستم»!
٢٥- از اين رو خداوند او را به عذاب آخرت و دنيا گرفتار ساخت!
٢٦- در اين، عبرتى است براى كسى كه (از خدا) بترسد!
تفسير:
«فرعون» مىگفت من خداى بزرگ شما هستم!
بعد از بيانات نسبتاً مشروحى كه در آيات قبل درباره مسأله معاد و انكار و مخالفت مشركان آمد، در آيات مورد بحث، به داستان يكى از طغيانگران بزرگ تاريخ يعنى «فرعون» و سرنوشت دردناك او اشاره مىكند، تا هم مشركان عرب بدانند افراد نيرومندتر از آنها نتوانستند در برابر خشم و عذاب الهى مقاومت كنند، و هم مؤمنان را دلگرم سازد كه از برترى نيروى ظاهرى دشمن هراسى به دل راه ندهند؛ چرا كه در هم كوبيدن آنها براى خداوند بسيار سهل و آسان است.
نخست، از اينجا شروع مىكند: «آيا داستان موسى به تو رسيده است»؟! «هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ مُوسى».
جالب اين كه: روى سخن را به پيامبر صلى الله عليه و آله كرده، و مطلب را با استفهام شروع مىكند، تا شوق شنونده را بيدار سازد، و آماده براى شنيدن اين داستان عبرتانگيز شود.
***