نُفِخَ فِيهِ أُخْرى‌ فَإِذا هُمْ قِيامٌ يَنْظُرُونَ: «در صور دميده مى‌شود و تمام كسانى كه در آسمان‌ها و زمين هستند مدهوش مى‌شوند و مى‌ميرند، مگر آنها كه خدا بخواهد، سپس بار ديگر در صور دميده مى‌شود ناگهان همه به پا مى‌خيزند و در انتظار حسابند».
بعضى نيز گفته‌اند: «راجِفَه» اشاره به زلزله‌اى است كه زمين را متلاشى مى‌كند و «رادِفَه» زلزله‌اى است كه آسمان‌ها را درهم مى‌ريزد، ولى تفسير اول صحيح‌تر به نظر مى‌رسد.
***
از آن پس، مى‌افزايد: «دل‌هائى در آن روز، سخت مضطرب است» «قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ واجِفَةٌ».
دل‌هاى مجرمان، گنهكاران و طغيانگران همه به شدت مى‌لرزد، و نگران حساب، جزا و كيفر است.
«واجِفَه» از ماده «وجف» (بر وزن حذف)، در اصل به معنى سرعت سير است، «وَ أَوْجَفْتُ الْبَعِيْرَ» در جائى گفته مى‌شود كه: انسان شتر را با سرعت به حركت در آورد، و از آنجا كه حركت سريع باعث لرزه و اضطراب است، اين واژه در معنى «شدت اضطراب» نيز به كار مى‌رود.
***
اين اضطراب درونى، به قدرى شديد است كه آثار آن در تمام وجود گنهكاران ظاهر مى‌شود، لذا در آيه بعد مى‌افزايد: «چشم‌هاى آنان از شدت ترس فرو افتاده و خاضع است» «أَبْصارُها خاشِعَةٌ». «١»