تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٨
اين سوگندهاى پنجگانه كه در ابتدا در هالهاى از ابهام فرو رفته، ابهامى كه انگيزه «انديشه» بيشتر و عميقتر، و سبب جولان ذهن و فكر و دقت و بررسى است، اشاره به چه كسان، يا چه چيزهائى است؟
مفسران درباره آن بسيار سخن گفتهاند، و تفسيرهاى فراوانى دارند كه عمدتا بر سه محور دور مىزند:
١- منظور از اين سوگندها، «فرشتگانى» است كه مأمور قبض ارواح كفار و مجرمانند كه آنها را به شدت از بدنهايشان بر مىكشند، ارواحى كه هرگز حاضر به تسليم در برابر حق نبودند.
و فرشتگانى كه مأمور قبض ارواح مؤمنانند، كه با مدارا و نرمش و نشاط آنها را جدا مىسازند.
و فرشتگانى كه در اجراى فرمان الهى با سرعت حركت مىكنند.
سپس، بر يكديگر پيشى مىگيرند.
و سرانجام، امور جهان را به فرمان او تدبير مىكنند.
٢- اين سوگندها اشاره به «ستارگان» آسمان است كه پيوسته از افقى كنده مىشوند و به افق ديگرى رهسپار مىگردند.
گروهى آرام حركت مىكنند، و گروهى به سرعت راه مىسپرند.
و در اقيانوس عالم بالا شناورند.
و بر يكديگر پيشى مىگيرند.
و سرانجام، با تأثيراتى كه اين كواكب دارند (تأثيراتى همچون تأثير نور آفتاب و ماه در كره زمين) امور جهان را به فرمان خدا تدبير مىكنند.
٣- منظور، جنگجويان يا اسبهاى مجاهدان راه خدا است كه از خانهها و وطنهاى خود به شدت بر كنده مىشوند.