تفسير:
بخشى از پاداش عظيم پرهيزگاران
در آيات پيشين، سخن از سرنوشت طغيانگران، قسمتى از كيفرهاى دردناك آنها و علت اين بدبختى بود، در آيات مورد بحث، به شرح نقطه مقابل آنها پرداخته، از مؤمنان راستين، و پرهيزگاران، و قسمتى از مواهب آنها در قيامت سخن مى‌گويد تا در يك مقايسه رويارو ميان اين دو، حقايق روشن‌تر گردد، همان گونه كه سيره قرآن مجيد در سوره‌هاى ديگر مى‌باشد كه اضداد را در مقابل هم قرار داده، و وضع آنها را در اين مقابله تبيين مى‌كند.
نخست مى‌فرمايد: «براى پرهيزگاران پيروزى و نجات بزرگى است» «إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفازاً».
«مَفاز» «اسم مكان» يا «مصدر ميمى» از ماده «فوز» به معنى «رسيدن به خير و نيكى توام با سلامت» است، و به معنى نجات و پيروزى كه لازمه اين معنى است نيز آمده، و با توجه به اين كه «مَفازاً» به صورت نكره ذكر شده، اشاره به پيروزى عظيم و رسيدن به خير و سعادت بزرگى است.
***
پس از آن، به شرح اين فوز و سعادت پرداخته، مى‌افزايد: «باغ‌هائى خرم و سرسبز و محفوظ با ميوه‌هائى از انواع انگورها» «حَدائِقَ وَ أَعْناباً». «١»
«حَدائِق» جمع «حديقه» به معنى باغ و بستان خرم، سرسبز و پر درخت است، كه ديوار گرداگرد آن كشيده شده و از هر نظر محفوظ است، «راغب» در «مفردات» مى‌گويد: «حديقه» در اصل، به زمينى مى‌گويند كه داراى آب است همچون «حدقه» چشم كه هميشه آب در آن وجود دارد!