يَجْزِىَ أَهْلَ الْمَعاصِى جَزائُهُمْ: «پروردگارت توانائى دارد كه كيفر گنهكاران را به آنها بدهد». «١»
در حديثى از امام صادق عليه السلام مى‌خوانيم: أَلْمِرْصادُ قَنْطَرَةٌ عَلَى الصِّراطِ، لايَجُوزُها عَبْدٌ بِمَظْلِمَةِ عَبْدٍ: «مرصاد پلى است بر طريقى كه از روى جهنم مى‌گذرد، كسى كه حق مظلومى بر گردن او باشد از آنجا نخواهد گذشت». «٢»
و اين، در حقيقت از قبيل بيان يك مصداق روشن است؛ چرا كه كمينگاه الهى منحصر به قيامت و پل معروف صراط نيست، خداوند در همين دنيا نيز در كمين ظالم است، و عذاب اقوام سه گانه پيشين مصداق بارز آن است.
تعبير به: رَبَّكَ «پروردگار تو» اشاره به اين است كه: سنت الهى در مورد اقوام سركش و ظالم و ستمگر در امت تو نيز جارى مى‌شود، هم تسلى خاطرى است براى پيامبر صلى الله عليه و آله و مؤمنان كه بدانند اين دشمنان لجوج كينه‌توز، از چنگال قدرت خدا هرگز فرار نخواهند كرد.
و هم اعلام خطرى است به آنها كه هر گونه ظلم و ستمى را به پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و مؤمنان روا مى‌داشتند، آنها بايد بدانند كسانى كه از آنان قدرتمندتر و نيرومندتر بودند در مقابل يك تندباد، يك طوفان، و يا يك جرقه و صيحه آسمانى، تاب مقاومت نياوردند، اينها چگونه فكر مى‌كنند، مى‌توانند با اين اعمال خلافشان از عذاب الهى نجات يابند.
در حديثى از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله مى‌خوانيم فرمود: «روح الامين به من خبر داد در آن هنگام كه خداوند يكتا خلايق را از اولين و آخرين در صحنه قيامت متوقف مى‌سازد، جهنم را مى‌آورد، و صراط را كه باريك‌تر از مو و تيزتر از شمشير است بر آن مى‌نهد.